WAG KA NG CHUMEVER PA!! AND MAG BASA KA NA LANG NG BLOG KO!!! »
Showing posts with label Totoong buhay. Show all posts
Showing posts with label Totoong buhay. Show all posts

Tuesday, March 31, 2009

Ang Totoong Istorya ng Buhay Ko sa Dubai

Babala: medyo mahaba haba itong post ko kaya sa mga nde interesado wag nyo na pag aksayahan ng panahon to, pero sa mga nacucurious at interesadong malaman kun anu tlga ang totoong buhay sa dubai ito ang mumunti kong kwento. Ang kwento ng naranasan ko sa dubai. Nawa'y may maidulot itong payo at bagong kaalaman sa inyo.

Icocopy paste ko nalng ang naging liham ko sa isa kong kaibigan noon panahong wala akong makausap at masabihan ng sama ng loob. Ang mga pangalan na mababangit sa usapan ay nde nila mga tunay na pangalan.

We arrived here last may 23, 2006, na mit ko si apol (frend ni ate van), mother ni apol, at un iba pa nya relatives d2... sa haws nila kami tumutuloy ni ate van, one day lng un nagrest kmi coz next day pasok na kmi sa marina pharmacy for training (where apol is working)... nung una plang dey informed me na 1500 dhs lng un sahod sa marina pharmacy (marina pharmacy is the company who sponsored our visit visa hir) edi ok lng sken un, pero d2 ko lng din nlaman na sobrang mhal din pla ng rent d2 ng haws or bedspace, imagine bedspace lang 500-700 dhs na, e tubig kuryente mo pa nasa 200 dhs tpos food mo pa mga 200 dhs/month so compute mo magkano nlng mati2ra sa sahod namin nun... 1500 minus 1100 dhs = 400 dhs i-convert mo sa peso...... 4000-4800 php lng, imagine mo para lng ako nagwork dyan sa pinas,,, andon pa un masama un loob mo tuwing pa2sok ka ksi parang napipilitan ka lng tpos almost 2 hrs pa un pagbyahe kasi malayo sa haws tpos 10 working hours a day,, tpos andon din un lagi ka nahohome sick kaya minsan wala ka gana magtrabho buti sana kun malaki un salary ok lng na magtiis ka dba? Pero kun ganun lng un offer, cnu ba gaganahan magwork nun dba edi sana dyan nlng ako sa pinas nagwork, nde pako malungkot parehas lng nman un sahod.. and then the 2nd day ng training nmin sa ibang branch kmi ni ate van na assign,,, don namit ko un classmate ko nun college (syempre shocking effect pa kc nde mo ineexpect na may kakilala pla ko don) & then that frend of mine gave me some piece of advise na try ko pa daw maghanap ng ibang work habang nde pa kinukuha un passport nmin para maprocess un papers 4 employment kasi ganun daw tlaga diskarte nun boss nila na dey recruite fresh grad from phils & then kunin agad un passport para wala na kawala... so on that same day ganun nga nangyari, the boss wants us to give our passport to them... so i think twice kun kaya ko ba magtiis sa ganun lng kababa na sahod tpos 10 working hrs pa tpos 3 yrs pa un contract,,, so the next day absent ako sa training,,, i try to find a new job,,, lam mo ba nun nalaman nun mama ni apol na absent ako nagalit sya sken at pinag mumura pako... im so sad, depressed, & there's hatred in my heart at that time coz she don’t have the ryt na muramurahin nya ko, kun un mama ko nga nde ako minumura sya pa na nde ko nman kaano kano,,, she got angry at me coz she dont want me to find a new job..... i asked myself kun bket ayaw nya ko makahanap ng mas magandang opportunity???? ala nman masama don dba??? sobrang lungkot ko tlga at dat time niks alam mo un prang hawak ka sa leeg na nde k pde basta 2x kumilos sa bahay na un, ala pakong makausap, sobrang nde pako nakapag adjust lagi pako nahohome sick,,, lam mo un tipong b4 i go 2 bed i do always cry, dont know what 2 do, hanggang sa pagligo ko im still crying,,, pag nasa bed lagi ako naka cover ng comforter ko coz i don’t want dem to see me crying... and then sabi sken nun mama ni apol na if i don’t want 2 work in marina pharmacy kelangan palitan ko un visa ko kelangn sa agency na (why do i need to change my visa?? eh nagbayad naman ako sknila ng visa ko!). so fine saken! para wala na gulo... until advise saken ng mga frends ko d2 na kun pde kausapin ko un boss ng marina pharmacy na kun pde bayaran ko nlng un visa ksi 7 days ko plng nman naga2mit un visa sayang nman eh 2 months pa nman ang validity nun. so ginawa ko i talked 2 our boss in marina, ok mganda deal nmin sabi nya bayaran ko nlng ng 300 dhs so mas ok saken un kasi maka2tipid ako, so ganun nga, ok na deal nmin,, (I-ANALYZE MO 2 MABUTI HA?) & then afterwards i informed apol na pumayag boss ni apol na bayaran ko nlng un visa,(I informed her kasi nasa knya un passport at visa ko) & then apol called her mother at her cell , she informed wat happened, after mga 3 minutes ata nagring cell ko,, 2mtawag mama ni apol saken.... aba'y she really freaked out at dat time & she got angry agen at me,,, sabi nya "nde pde! kelangan mag exit ka tlaga palitan mo un visa mo", sabi ko tita ok na po nakausap ko po un boss ok na deal nmin, aba'y sbi eh nakausap daw nya un boss at nde daw pumayag na ganun lng... helloooo how come na nakausap nya un boss eh ka2tapos lng nila magusap ni apol & den she called me asap,,, getz mo?? tpos e2 pa.... sabi ko ok cge po kun yan po gusto nyo ok fine mag eexit ako (binaba na nmin un cp) around 11 am un mga pangya2ring un... so kelangan mahabol ko un flight ng 2 pm kasi gusto nila asap eh...eh si apol nasa haws at dat time so sabi ko "pol inform mo nlng un PRO na mga 12 pm dapat nasa airport na",, (dapat ksi may PRO from marina company na mageescort sken sa airport 4cancellation of my visa).. so sabi ni apol "dont wori anytime available un PRO, sya un nagpunta d2 kanina sa bhay"... so alis nako punta nako sa travel agency pra kuha ticket going to kish, iran. then nakuha ko na ticket ko, sakay ule taxi papunta airport so mga 12pm na, tinawagan ko ule si apol sa cp sabi ko "pol d2 nako airport san na un PRO, san kami magmimit? panu ko malalaman na sya un PRO? anu suot nya damit?"... sabi naman ni apol "ay euen nde nalng un PRO, si mama nlng mageescort syo sa airport, antayin mo lng sya dyan, nsa knya na un passport mo"..... Lam mo niks pagkababa ng fone naiyak tlaga ko, super iyak tlga ko, lam mo kun bket? nakuha mo ba un logic? kasi it means nde talga alam ng marina na mag eexit ako, cla lng un mama ni apol ang may gusto na mag exit ako at pahirapan ako... logic #1 nagkausap nga kmi nun boss na bayaran nlng un visa ng 300 dhs....logic #2 how come na nakausap daw nya un boss ng marina eh after 3 mins sken agad sya 2mawag after nya malaman un tungkol don.. logic # 3 how come na un mama nlng ni apol ang nag escort sken sa airport eh supposedly PRO from marina ang mageescort sken,,, eh bket don ba nag wo2rk un mother ni apol para sya ang mag escort sken??? dba gets mo? so it means cla lng talga ang may gusto mag exit ako at pahirapan ako,,, lam mo un feeling ko at dat time super down na down ako kasi nde ko akalain na kapwa mo kababayan mo gus2 ka pahirapan, ayaw kang umasenso sa buhay,,,, sobrang hirap nun niks kun alam mo lng... wala pako makausap... i didn't inform my parents about dat coz yoko mag alala cla sken... edi un nga habang antay ko mama ni apol sa airport sobrang tulo luha ko, un tipong nde ko mapigilan na wag umiyak.... nainis pako kc anung oras na dumating mama ni apol 1:30 pm na so nde ko naabutan un flyt ko,,, so nag paresked ako... kainis talaga...

june 6, 2006 exit ko papunta sa kish ( ang sama pa ng date 6-6-06).. eh un un tym na my news na pasasabugin daw ang iran ng US kita mo nman ang malas ko dba?? pero buti naman nde na tuloy un away nila......ang kish ay isang maliit lng sya na isla na parte ng iran... hoy gising ka p ba? tpos sympre nde ko palalampasin na nde ko malibot ang kish,,, 1st day plang gala na agad kmi ng mga nakilala ko sa kish,,, picture d2, picture don hehehhe sobrang nag enjoy ako sa kish,, tpos nun gabi may part don na may restaurant at my sheesha don puro mga pinoy tlga, tpos join ako sa sheesha, try ko din mag sheesha pro mga 4 times lng ata dahil inubo nako,,, teka alam mo b un sheesha? meron syang pipa na higupin mo un usok tpos bubuga mo parang nag yoyosi pero nde sya yosi ha? Meron sya ibat ibang flavor, may choco, strawberry, cherry, orange bsta iba2x.. isang sheesha lang tpos kayong lahat na don magshashare pero may kanya knya kyong pipa para nde nag kakahawaan ng laway noh.... hehehe... tpos don sa kish lumakas un loob ko at don gumaan loob ko dahil don nag share kami ng ibang ibang story namin sa dubai, kun anu din un mga naranasan nila d2 nagshare din cla,, tpos don ko narealize na swerte ko pa din pla ksi meron pang iba na mas mahirap ang dinanas kesa saken,,, so thankful din ako sa mga nakilala ko sa kish dhil pinalakas nila loob ko at sabi nila wag daw ako susuko, kaya ituloy ko lng daw ang laban at konting tyaga at dasal at magtatagumpay din ako.... 4 days din ako nagstay sa kish kasi lagi fully booked un mga flyt. June 9, 2006 pabalik nko d2 sa dubai... balik ako don sa haws nila apol at kinuha ko un gamit ko dahil don muna ko makikitira sa haws ng frend ko, so inimpake ko na mga gamit ko, aba un foam at unan ayaw ipadala sken sbi eh iwan ko nlng daw un at remembrance daw,, eh hello matapos tapos nya ko singiling don sa kama, foam, bedsheet, comforter, pillowcase tpos nde nya ipapadala sken un,,, edi pinagbigyan ko, iniwan ko nlng un foam, kama at unan alangan nman makipagtalo pako sa matanda dba? ay tska nga pla may nakalimutan ako ikwento b4 ako mag exit gusto nya sya nlng daw mag process ng ticket at un bagong visa ko at ang bayad daw eh 2000 dhs nyeeekkkk kita mo pang gugulang nya sken,, eh buti nlng my frend ako na may alam kun magkanu lng un ticket at visa, imagine 1300 lng un kuha ko package na tiket at visa na ,, edi may tubo pala sya na 700 dhs icompute mo kun magkanu din yang 700 dhs sa peso.... buti nlng nde ako saknya kumuha ng ticket at visa... ang gulang tlaga nun mama ni apol.... magkanu nlng natitira kong pera d2 sa dubai kelangan ko magtipid noh? tpos ang mahal pa ng singil nya sken sa kuryente at tubig, tpos un rent din don sa bedspace tpos ginulangan pa nya ko sa kama, foam at unan nde rin pla nya sken ipapadala. tpos dba un ticket na kinuha smin dyan sa pinas going hir is 2 way, so my refund pa un, nasa 700 dhs, aba eh nde rin binalik sken,, sabi ko sa sarili ko niks hayaan ko nlng, konsensya nalng nila un dba? tska as a sign of respect ko na rin sknya, lahat ng gusto nya sinunod ko kasi mother nga ni apol. tpos nun naglipat nako, don nako sa company accomodation nun frend ko nkitira, kinopkop nya muna ko habang wala pako work, so naka save ako ng pambayad ng bahay dba? kinapalan ko narin mukha ko niks ksi wala narin talga ko pera at ala narin ako pupuntahan,, sobrang awang awa nako sa sarili ko niks nun tym na un... nahirapan din ako don sa accomodation ng frend ko kc nga sa company nila un, so lagi ako patago at patakas umaalis pag la2bas ako ng bahay para mag hanap ng work,,, kasi pagnahuli un frend ko na may pinapa2log sya don na ibang tao eh mateterminate sya sa work nya, kaya lagi ako patago at patakas, hehehe lam mo tipong pakikinggan ko un door kun may tao sa labas o ala, minsan naman sa sahig ako nkikinig kun may naglalakad sa labas tpos un pag walang kalaban pde nako lumabas ng kwarto at dali dali at dapat tahimik lng ako na lumabas ng bahay. hehehehe.. buti nlng may sariling CR un kwarto namin kaya pde nako nde lumabas.... tpos niks ibang klase mga bus d2, nde katulad dyan sa pinas na kahit san pde ka pumara, e d2 kahit nadaanan na un bahay nyo e kelangan don tlga sa bus stop bumaba, tpos grabe ang accomodation pa ng frend ko e sobrang layo sa bus stop,,, almost 2 kms nilalakad ko niks papunta sa bus stop tpos sobrang grabeng init pa,,, sobrang sobrang init tlaga kaya medyo umitim nako eh.... everyday un niks tuwing maghahanap ako ng work 15 mins walk ako.... tpos pag my interview nakow pag dating mo don sa office ng pagiinterviwhan eh pawis pawis kna tpos namumula kapa dahil sa init sa labas,,,, grabe halos magkakasakit na nga ko nun tym na un eh,,, ksi maglalakad ka sa labas sorbang init tapos papasok ka sa mall sobrang lamig ang baho pa dahil sa mga arabo.... ginagawa namin sa mall, nagwawalk in kami para mgpass ng CV. kung anu anu na inaaplayn ko d2 niks kahit nde na related sa course ko... tpos meron pang time na my interview kami ng frend ko, sabay interview namin so sabay kmi nag punta don, hinanap namin un office, aba eh pagbukas samin sa pinto eh nakapanjama lang un mag iinterview samin, eh ibang lahi, edi kinabahan na kming dalawa (kabog kabog sabi ng puso nmin) sabi nmin anu ba nman tong magiinterviw nakapanjama lng... tpos pinapainom kmi ng coke,, sabi nmin wag tyo uminom kc baka may nilagay dyan na pampatulog, so nde kami uminom, tpos sabi nun ibang lahi w8 lng daw kmi kasi my inaantay pa na isang kapartner daw nya sa business, edi lalong lumakas kabog ng puso nami kasi magging 2 na cla tpos lalaki din, tpos ibang lahi din, tpos sinakay kami sa sa2kyan niks,,, diyos ko lalong kinabahan kami eh parehas pa kami alang load, tpos nasa loob na kmi ng sa2kyan eh nde nmin nakuha un plate no. so patay 2x na nman kmi,,, so ginawa ko tnxt ko un frend nmin na lalaki ininform kun anu un ngyari tapos describe ko un sa2kyan at un mukha ng 2 ibang lahi... edi tawg agad un frend namin nag alala samin,,, tpos nde namin alam kun san kmi da2lhin eh nde pa rin nmin alam pasikot sikot d2 sa dubai... tpos nag park kmi don sa sheraton hotel diera,,,, sbi nmin anung klasing interview to bket sa hotel kmi dinala edi lalong lumakas ule un kabog ng puso nmin (kabog kabog kabog) sabi nmin pag tayo pinasok nito sa isang kwarto nde tyo papasok! tpos buti nlng tumawag ule un frend namin sinabi nmin na nasa sheraton hotel kmi, buti nlng sumunod at sinundo kami ng frend namin na lalaki,,, hayyyy grabeng kaba un niksss... dami talga d2 mga gagong ibang lahi,,, tpos meron pa isa niks,,,, inoffferan un frend ko na babae ng 18,000 dhs (270,000php) kakain lng daw ng diner,,,, hello ikaw ba naman wala ka bang masamang intention nun magoofer ka ng ganun kalaking halga para smahan ka lng mag diner... grabe noh??? pero pag pnakita mo nman saknila na nde ka ganung klaseng babae eh dey will respect u nman nde ka nman nila pipilitin... hayyy nikksss ganyan ang buhay d2 sa dubai.... tpos my time pa niks na nawalan narin ako ng pag asa dahil sa sobrang hirap maghanap ng work d2 dahil dami kacompetition at dahil pababaan narin sla ng offer sa salary dahil alam ng mga employer na marami tlga na nagha2nap ng work,,, alam mo un one day nasa taxi ako sobrang lungkot ko sobrang nawa2lan narin ako ng pag asa, bigla nlng nagsalita un taxi driver (ibang lahi) "why are u so sad my friend? dont wori God is fixing u, God has plans 4 u", tpos napatinging ako sknya muntik ng tumulo luha ko pero napigilan ko pa din,, dahil sa sinabi nya lumakas ule loob ko niks at ndeng nde ko maka2limutan tlga un snabi nya, lam mo un, prasyang angel in disguise... tpos na hire ako sa GNC (meron nun dyan sa pinas eh)... tpos lam mo ba niks GOD is so Good tlaga, up to the last minute na ku2nin na dapt ng GNC un passport ko eh 2mwag saken un American Hospital (one of the leading private hospital in dubai) at tanggap daw ako don at ok din un medical ko don.... grabe niks sobrang saya ko tlaga nun tym na un lalo nun pinakta nila sken kun magkanu offer nila sa salary sobrang saya ko tlaga niksss,, ang bait tlga ni GOD..... tpos ayun nag sign nako ng contract nun isang araw, free accommodation and free transpo.. grabe anu sobrang bait tlga nya niksss... lahat ng paghi2rap na dinaanan ko d2 eh may mas maganda palng kapalit.... laht ng tyaga ko ok nman niks dahil may magandang patutunguhan nman pla.... hehehhe so anu kaya mo pa??? ang haba noh? syensya kana nasa mood lng ako magkwento ngayon eh... pero lam mo niks until now ala kmi communication ni ate van simula nun ngyari nun sa marina pharmacy,,, i dont know y? naalala mo pa dati dba sabi nmin sa isat isa, cnu pa ba ang magtutulungan kundi kming dalawa lng, alala mo pa b un? pero ala, ewan ko kun anu ngyari, ala nako balita sknya until now,,, may nagawa ba ko niks??? based sa knuwento ko syo anu ba ngawa ko?? bket ganun sya? bket parang galit din sya sken? mas kampi pa sya don kila apol? sabihin mo niks my nagawa ba ko?? magsalita ka!! anu bat ayaw mo magsalita??? Hehehe may topak nnman ako niks.. hehehe inaaliw ko lng sarili ko niks ksi minsan sobrang nalulungkot ako d2 niks,, sobrang namimis ko na kyo dyan,,, family ko, pamangkin ko, lhat kyo ng mga kaibigan ko sobrang miss ko na... kaw naman magkwento... musta na nga pla sila omeng, perin, ariane? Don parin ba un dlawa nagwo2rk sa doctors? Kwento ka ha? hanggang d2 nlng pow ha? sumasakit na tiyan ko mukhang kelangan ko ng umuwi at bumili ng toilet paper... cge pow.. bye na po ha?? Ingat lagi.... mwuuaahhhhh.... bye g0dbless u and take care always nikssss.............

Thursday, March 12, 2009

Brooom Brooom (I've Been Tagged!)

At dahil ang hilig hilig nyo akong i-tag ayan may bago na naman akong ipopost. But this time ang nagtag sken ay si taraaaannnn bojoy ... at ito ay tungkol naman sa broooom brooom (sasakyan), magkkwento ng mga karanasan about sa mga nasakyan.

Jeep--> itong kwentong to ang pinakamalala kong naranasan sa jeep. Nasa dulo ako ng jeep nakaupo (yung dulo na tipong malapit sa likod ng drayber) katapat ko ang isang lalake. Tapos meron syang dalang malaking plastic bag (as in malaki, nde ko alam kun anu laman). Yun ang ginamit nya pantakip sa katabi nya para nde nakikita ang ginagawa nya. At syempre dahil ako ang katapat nya eh kitang kita ko ang kanyang ginagawa. Oo meron syang ginagawang ewan na nakakadiri. Err nde ko mabanggit kun anu ginagawa nya hahaha. Cge english term nalang para sosyal. Err Oo nag mamasterbate sya. Putek na yon! At saken pa sya nakatingin, parang ako pa ata ang pinagpapantasyahan ng loko! Gustong gusto ko ng bumaba nun oras na yon dahil nandidiri ako sknya pero naisip ko baka sundan lang ako ng loko pagbumaba ako ng wala pa sa amin. Kinakabahan din ako nun time na yun at sobrang diring diri, inisip ko din baka saken pa sumirit kun anu man ang dapat sumirit pagnakaraos na sya!!! Grrr Ewww!!! Hayuf sya!! nde ko alam kun baka baliw ata yun taong yun. Lapitin ako sa manyakis tuwing bumibiyahe ako kaya hangga't maaari e ayoko ng nagcocommute.

Bus--> Magandang karanasan naman ang meron ako sa bus. Kasi tuwing puno na ang bus at tipong nakatayo na lahat ng tao na parang mga sardinas na e may mga mababait naman na tao na nag ooffer ng upuan nila para paupuin ako. Walang mintas yan, lalo na nung nasa makati pako nagttrabaho. Nakakainis lang yun ibang lalake na prang manhid at un iba naman nagtutulog-tulugan pa kunwari. haha.

Motor--> first day ko sa dubai nun, galing ako nagexit from Kish, Iran nang mabunggo ako ng motor. Mabilis pa naman ang takbo ng motor pero kasalanan nya kasi stop sila. Pero himala, dahil nde man lang ako tumalsik sa lakas at nasugatan man lang ngunit, subalit, datapwat yun motor pa ang natumba saken hahaha kaya galit na galit yun arabo e. shu hada baba!! ana mafi malom arabic kaya wag mo ko minumura ng arabic! haha

Eroplano--> nagexit ako sa Kish, Iran at first time kong sumakay ng eroplano nila. Err sobrang liit ng eroplano nila parang tora tora style, naka propeller lang. Yun tipong konting ihip lng ng hangin eh tatangayin na agad yun eroplano (no joke! totoo yan). Tapos super baho pa sa loob ng eroplano, tapos ilang dipa lang ata eh andyan na agad ang piloto. Kaya super mega dasal ako nun time na un kasi biruin mo din malas pa un date na nag exit ako, it was june 6, 2006 (666).

Ayan tapos na kwento ko about sa brooom broom kaya ang i-brrooom brooom tag ko naman ngayon ay sina .....

yanah
axel
toyz

Tuesday, January 27, 2009

Golden Hearts in Golden Acres

What: Greenies Outreach Program
When: Jan. 24, 2009 11:00 am - 3:00 pm
Where: Golden Acres
Who: Greenies o nde greenies ok lang
Why: Gusto lang namin tumulong at magpasaya ng mga matatanda. Bket ba?!


Ang alam ng karamahin ay puro kalokohan, katatawanan at kabastusan lang magaling ang mga greenies. Ang nde nila alam ay may ginintuan puso din kami, handang tumulong at magpasaya ng mga tao. Isang tunay na kapamilya mong maituturing ang mga greenies.

Sa pangalawang pagkakataon, muli na naman nagkaroon ng outreach program ang greenpinoy family . But this time, sa mga oldies naman kami nagbigay aliw. Makikita naman ang bakas sa kanilang mga labi, ang kanilang mga matatamis na ngiti.

Iba't ibang kwento ng kanilang buhay ang aming natunghayan. May mga lola's at lolo's na nakakaloka, may mga bonggang bongga din, may mga pasaway, may mga palabiro, meron din "maalala mo kaya" moment, meron mga palaaway, meron masungit, meron palakaibigan, meron din mabait. hahaha at meron akong dalawang lola don na nde ko malilimutan dahil un isang lola eh nasungitan ako ng todo (ang tarush ni lola promise!)at yun isang lola naman na naging kaclose ko din, hinamon ko sya ng table tennis pero ako naman ang natalo hahaha kakahiya tuloy. Magaling talaga si lola magtable tennis kahit na matanda na sya ay may papektus pektus pa syang nalalaman... o diba san kapa?

Nde lang sila ang napasaya namin dahil kahit kami mismo ay may naramdaman na tunay na kagaligayahan dito sa puso... oo dito sa puso! Iba ang sayang at pakiramdam ang makitang may napapasaya kang tao. Marami akong natutunan at narealize sa pagpunta namin don.

Ang magpaalam sa kanila dahil kelangan nang umalis ay napakahirap dahil umaasa silang kami'y babalik at magkikitang muli. huhuhu

Muli ako din ay nagpapasalamat sa lahat ng taong sumuporta at tumulong upang maisagawa ang programang ito (pati narin yun mga nasa ibang bansa) ... Sa mga nde nakasama, sa susunod sumama kayo! hahaha


Maraming salamat din kay chroneicon at kay cyberlola at sa lahat ng nagpunta!!!

Wednesday, December 3, 2008

Bunjee Jumping

Ito ang isa sa pinaka the best na experience sa buhay ko! matagal ko nang pinangarap na makapag bunjee jumping, buti na lang at meron nito sa dubai... sabi ko pa nga dati na "3 bagay lang" ang kelangan kong maexperience at pde na kong mamatay... ang mga ito ay ang ...
1.) makapag bunjee jumping- at sa wakas natupad narin!
2.) ang makapag scuba diving- e2 nde ko pa naeexperience... pero sana malapit na..
3.) ang malibot ang mundo- nakapaglibot nko sa asia... ang kulang ko na lang sa target ko ay ang europe!
pagpasensyahan nyo na lang kun medyo malikot ang video dahil ang nag vivideo saken ay nanginginig na sa lamig...
at pagpasensyahan narin kun puro tili ang maririnig nyo sken...

Friday, November 28, 2008

Ang Bulag at ang Lumpo



Noong nakaraan na huwebes, Nobyembre 27 sa taong kasalukuyan, alas nuebe ng umaga, nag punta ako sa Pedro Gil, may mga inasikaso lang na bagay-bagay. Maaga akong natapos mga 11 am ata, after ng lakad na yan meron pa akong kakatagpuin na kaibigan na nagmula pa sa ibang bansa, ang usapan namin ay 4:00 pm. So tumambay muna ako sa Robinsons Manila. At dahil mahaba pa ang oras ng paghihintay, ninais ko munang manuod ng sine.

Hmmm maraming magagandang palabas, nde ko alam kun anu ang panunuorin. Nde ko pinili ang twilight at bolt dahil may mga kaibigan na kong nagyaya na manuod nun. Kaya nag isip ako ng iba. Hanggang sa nakapag desisyon akong yun mga idol ko nalang ang panunuorin ko…

Papasok sa sinehan, namili ako ng uupuan, syempre don ako sa tipong walang makakatabi sken… dahil nde ako sanay na manuod ng mag isa lng, first time kong manuod ng mag isa, promise! Habang nanunuod, may umupong lalake sa bandang kaliwa pero mga 2 upuan ang pagitan. Ang nasa kanan ko naman lalake din pero may 2 upuan din ang pagitan sken (dahil naglagay talga ako ng paper bag sa mga tabing upuan ko). Medyo maingay ang dalawang lalake, puro comment… comment…comment… at tawa narin.. so hinayaan ko lng sila… pero nde talaga ko makatiis sa na aamoy ko (amoy matatanda na ewan), kaya lumipat ako ng upuan. Habang naglalakad sa loob ng sinehan at nag hahanap ng pwesto, kitang kita ko ang mga nanunuod. Oh my gulay! Natawa nalang ako sa sarili ko! Halos lahat ng nanunuod e matatanda na! promise walang biro! May nakita pa nga akong matandang lalake na may dalang tungkod at nakasalamin pa! meron din dalawang mag asawa na matanda narin. Nde ko alam kun bket puro matatanda ang nanunuod. Feeling ko ako lang ang bagets don! Nung nakalipat na ko ng upuan, talagang unti unti kong nilingon ang ulo ko pataas at tignan ule ang mga tao… puro talaga matatanda! Ewan ko ba, Ok naman un napili kong palabas. Nde naman jologs. Maganda naman. Sabi ko nga baka naman na wow mali ako? wag nyo nalang cguro alamin kun anu yun pinanuod ko...

Anyways nde yan ang kwento ko. Dahil malayo sa title ko. Gusto ko lng din ishare ang nangyari sken nung araw na yan… so mga 3:00 pm na, nag txt sken ang immeet ko at sabi mga 6:00 pm na lang daw dahil kakaalis lang daw nya ng bataan! Gosh masama pa naman pakiramdam ko nun time na to! Masakit parin ang lalamunan ko at nilalagnat na ko.. pero cge aantayin ko pa rin sya.. hay naku no choice ako kundi ulitin na lang ang palabas, pero this time tinulugan ko nalang sya…

6:00 pm nagkita na kmi nag kausap ko… kwento.. kwento… kamustahan… at yehey may pasalubongs aketch! Pero nde ko naman makakain coz masakit nga lalamunan ko.

Pauwi na ko, pag labas ko ng Robinsons nag lakad ako hanggang papuntang LRT. Ok lang maglakad coz marami din naman naglalakad at sanay narin ako maglakad don dahil nun college pa ko don kami madalas dumaan ng x ko.

Habang nag lalakad, sa di kalayuan may naririnig akong isang tinig na muling kumurot sa aking puso dahil sa ganda ng kanyang boses… excited na ko makarating sa bandang unahan dahil alam ko don nag mumula ang tinig ng isang babae… Nung matagpuan ko na ang tinig, nde ko alam kun anu ang mararamdaman ko. Nde ko namalayan na nakangiti na pala ang aking mga labi pero ang aking damdamin ay may halong lungkot. Tila gustong lumuha ng aking puso.

Isang lumpong babae na may hawak na mikropono at isang lalakeng bulag na may hawak na gitara na may lata sa kanilang harapan. Muli ko silang namukhaan makalipas ang mahabang panahon. May halong tuwa dahil sila parin ang dalawang talentadong pulubi na nakikita namin tuwing dadaan kami ng x ko don… may halong lungkot sa kadahilanang nde ko maipaliwanag…

Maraming tao ngayon na kumpleto pa ang pangangatawan at maliliksi pa pero ang hanapbuhay naman nila ay ang pang hoholdap, pang issnatch, pang durukot, pang durugas at kun anu anu pa. nde katulad ng dalawang taong ito na sa marangal parin ang kanilang ginagawang trabaho upang may pang tawid lang kanilang gutom. Sa mahabang panahon silang nag titiis ng ganung uri ng pamumuhay. Kun may magagawa lang sana ako. Pero mumunting dasal lamang ang maibibigay ko sa kanila.

Monday, November 3, 2008

Na-tag ako ni Lethalverses. NDEs.



At dahil sa na-tag ako ni LV, napilitan tuloy akong mag-share ng NDEs ko… hehehe pero ok lang, nag enjoy naman ako sarimuhain ang nakaraan.


************

College days. EAC dormitory

Katatapos lang ng klase at ako’y dumiretso sa dorm, naabutan kong natutulog ang aking kasama sa kwarto kaya nakitulog narin ako. Ang sarap ng tulog ko, sa sobrang lalim parang ayoko ng gumising. Napadilat ang mga mata ko, nakikita ko ang paligid ng kwarto namin. Gusto kong bumagon pero nde ko maigalaw ang mga katawan, kamay at paa ko. Sinubukan kong igalaw ang mga daliri sa paa ko pero wala akong maramdaman. Sumisigaw na ko ng malakas na malakas pero walang lumalabas na boses sa bibig ko. Napahinto ako at nag-isip kun anu na ang nangyayari sken.

Matikas akong nagpupumiglas na tila may nakabalot sa buong katawan ko para nde ako makagalaw. Pilit ko pa ding sinisigaw ang pangalan ng kasama ko sa kwarto at nang-hihingi ng tulong ngunit parang nde nya ko marinig. Paulit ulit ang mga pangyayari. Hanggang sa napagod na ko. At nang bigla nalang pumasok sa isip ko na dapat within 10 seconds magising na ko kundi malalagutan na ko ng hininga.



10


9

8


7


6


5


4


3

Nagvibrate ang cellphone ko na nakalagay sa ilalim ng unan ko. Nagising ako na nag-hahabol ng hininga na parang sobrang pagod na pagod ako. Hay buti nalang at may nag-ddrop call saken nun time na un (nauso dati un drop call) kundi inabot siguro ako ng 3… 2… 1… ennggkkk

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ito ay kapanahunan ng may boyplen pa ako pero nde alam ng mga magulang ko. Nag paalam ako na makikipag kita lang ako sa kaibigan ko pero ang totoo ay kay "X" ako makikipag kita. Maaga akong umalis ng bahay dahil maaga ang usapan namin. Sumakay ako ng jeep papuntang baclaran (from sucat à baclaran). Mahilig akong umupo sa unahan ng jeep na katabi un drayber kaya don ako pumwesto. Sa trenta minutos na pag lalakbay naging ok naman ang biyahe namin hanggang sa may narinig kaming putok ng baril. Napahinto ang drayber sa pagmamaneho. May nakita akong dalawang lalakeng naghahabolan sa daan. Ang isa may dalang bakal at yun isa naman may dalang baril. Naabutan nung isang lalake ang kanyang hinahabol at don sila nagsapakan sa harap mismo ng jeep namin. Binunot ng lalake ang kanyang baril at nagpapaputok pero nde nya matamaan un lalake dahil pilit nyang sinasangga ito. Kumusta naman, kun san san napupunta ang balang pinuputok nya. Natakot ako at natulala. Nde ako alam ang gagawin, gusto kong lumabas ng jeep at tumakbo pero baka tamaan lang ako ng ligaw na bala pag ginawa ko yun. Napabulong nalang ako kay manong drayber na paandarin na un makina ng jeep at kumaripas nalang ng takbo! Pero si manong feeling nanunuod lang ng isang aksyon na pelikula at nde nya pinapansin ang mga nagpapanic nyang mga pasahero. Hanggang sa binatukan ata sya ng isang matandang babae sa likod nya at don lang sya natauhan na dapat na nga syang umiwas sa gulong yon.

Natulala at kinabahan ako sa mga pangyayari. Panu nga kung natamaan nga ako ng ligaw na bala? Nde pa naman alam ng mga magulang ko kun nasan talaga ko dahil nag-sinungaling lang ako sa knila, parang nakonsyensya effect tuloy ako. Parang gusto kong kausapin si Lord nun at sabihin na wag muna ngayon Lord, gusto kong humingi ng tawad sa mga magulang ko dahil sa mga nagawa kong kasalanan at sa pag-lilihim sa knila ng mga pinag-gagagawa ko sa buhay ko.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tama si LV na dapat sa bawat yugto ng buhay naten dapat tyong magpasalamat sa Diyos! We never know kun kelan nga tyo mamamatay dba? Pwedeng mamaya o kaya bukas. Aba malay naten, nde naman naten masasabi dba? Kaya dapat sa bawat segundo ng buhay, gawin naten itong makabuluhan at makasaysayan. Ibuhos na naten ang lahat ng ngiti at tawa sa mundong ito. Wag masyadong problemahin ang mga problema. Problema na nga, po-problemahin mo pa! Hehehe. At dapat matuto tyong mag-appreciate ng mga simpleng bagay sa paligid. Maliit man o malaki dapat mag-pasalamat pa rin tayo.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Cge makiki-tag narin ako… dahil nasa listahan na ni LV ang gusto ko sanang i-tag, kya ang itatag ko na lang ay sina:

taraannn....

Phoebe

Antuken

Popoy

Cutedanger


Thursday, October 30, 2008

"Case Unclosed"


Tuwing araw ng patay lagi kaming nasa sementeryo kasama ang mga kamag-anak namin. Parang nagiging reunion na nga namin ang araw na to! Nagsimula lang ang pag-titipong ito noong taong 1988 ng mamatay ang pinsan ko dahil sa isang karumal-dumal na krimen na ginawa skanya….

*************************

Taong 1988 (sorry nde ko maalala kun anung month eh), nagkaroon ng konting pagsasalo ang mga magbabarkada sa bahay nila. Mga barkada, ngunit nde maituturing na “kaibigan”. Kasama din sa pagsasalo ang kanyang irog. Masasayang halakhak, tawanan at biruan ang maririnig sa kanilang mga labi. Matapos ang kainan, nagkainuman ng konti. Kwentuhan... Asaran... Biruan...

Sa may bandang kusina piniringan ang kanyang mga mata. Walang kamalay-malay kung anu ang gagawin sa kanya. Ang isang kabarkada kumuha ng isang tubo o pamalo at hinampas-hampas ang kanyang katawan. Pati ang kanyang ulo at paa hinampas din. Sumisigaw… Nag-mamakaawa… Nag-hihinagpis, ngunit walang magawa dahil pati mga kamay nakagapos din. Pilit na umaawat ang kanyang kasintahan upang huwag lang syang masaktan, ngunit isa lamang syang babae, walang sapat na lakas para awatin ang mga barkadang lalake.

Malakas ang kanilang sound system kaya akala ng security guard ay pawang nagkakatuwaan lamang ang mga tao sa loob ng bahay. Nagpupumilit lumaban ang kanyang kasintahan, ngunit pati sya ay dinamay! Hinampas! pinalo sa ulo! Patuloy ang mga magbabarkada sa pananakit sa dalawa, na pawang tuwang-tuwa pa sila sa mga pinag-gagagawa nila. Ang kanilang mga katawan ay tipong naging lantang gulay na. Hanggang sa nawalan ng malay o tuluyan na ngang nawalan ng hininga. Hindi pa rin sila nakuntento at sinunog pa nila ang buong bahay!

Kinaumagahan, isang abo na tahanan at dalawang bangkay ang tumambad sa isang inang nag-hihinagpis sa galit.


Ang kwentong inyong nasaksihan ay ang kwento ng pagkamatay ng aking pinsan na 16 years old pa lamang ng mga panahong iyon. Nakakapang-hinayang dahil sobrang bait at gwapo pa naman ng pinsan kong iyon (kamukha si Richard Guiterrez). Na hanggang ngayon nde namin mawari kun anu ang dahil kun bket nila nagawa yun.

Nakakalungkot man isipin dahil hanggang ngayon nde parin nabibigyan ng katarungan ang karumal-dumal na krimen na iyon. Tuwing naaalala naming ang mga pangyayari yun, ang tanging hawak lamang namin upang magkaroon kami ng tibay ng loob ay ang panalangin at konsensya nalang sa mga gumawa nun.


Para sa aking pinsan: May you rest in peace...

Friday, October 24, 2008

Ang kwento ni Moto(rola)

Nakipag kita ako sa isa kong kaibigan na galing Dubai. Usapan namin sa Trinoma at 2 pm. Umalis ako ng bahay ng 1 pm. Mga banding 1:30 pm nagtxt sya sken kun nasan na ko… sabi ko nakaalis na ko ng bahay, wait nya lng ako. Nakasakay na ko ng bus at aba naman napaka trapik simula bicutan hanggang magallanes. Bumaba ako ng mantrade at nag MRT nako para mabilis. Dinukot ko ang cellphone ko mula sa maselang bahagi ng katawan ko, na kun saan don ko sya tinatago tuwing nagcocommute lng ako… takot kasi akong baka maholdap o ma-snatch-an ako (alam ata nila Mariano at Ayz kun sang parte ng katawan ko to!)… kaya don ko sya tinatago pra nde mahalata… Pagdukot ko sa cellphone ko eh anak ng tokwa’t baboy!!! Puro puti lang ang screen, wala akong makita!! Sinubukan kong patayin at buksan ule pero wala paring nangyari, tinanggal ko narin ang battery at simcard baka sakaling gumana, ngunit subalit ako’y nabigo… Patay kang bata ka!! Nde namin napag usapan kun san banda sa Trinoma kami magkikita… Habang nasa MRT ako nag-isip ako ng mga paraan kun paano ko makokontak yun kaibigan ko… Pagdating ko sa Trinoma, una kong hinanap ang telephone booth na hinuhulugan ng piso piso… Ayun at nde ako nahirapan maghanap dahil sa bungad palang meron ng restroom at meron telephone booth… Anak ng pating!!! Out of service ang hinuhulugan ng piso piso… un phone card lang ang inaaccept… Edi hanap na naman ako ng ibang telephone booth… libot… libot …cge libot lang… ayun meron telephone booth!!! Anak ng teteng naman ohhh… ganun din out of service din!!! Taeng yan baket pa sila nag lalagay ng ganyan sa mall kun nde rin mapapakinabangan?

2:30 pm na at nde ko parin sya nakokontak… libot.. libot ule… nag tanung na ko sa security guard kun san merong matinong telephone booth… at tinuro nya ko don sa isang sulok… hay buti naman at gumagana na… nag-hulog ng piso… nag dial ng numbero sa bahay… kinausap ko si mama na kun pwede tawagan nya yun kaibigan ko dahil alam ko meron syang numero ng kaibigan ko… aba isa din tong pasaway si mama at binura na daw nya un numero… sabi ko idouble check nyang mabuti at kun sakaling makausap nya, sabihin na sa starbucks na lang ako maghihintay sa kanya…(nagkakalikot sya ng cellphone nya) at ayun meron pa daw syang numero, nag-aantay pa din ako sa telepono habang tinatawagan nya… ring… ring…ring… ring… wala daw sumasagot… tinanong ko sya kun yun smart ba yun tinatawagan nya.. sabi ni mama “anak e2 un number oh… +97150*******” … ngeekk anuber? yang yun number nya sa dubai!!!! Grrrr so wala talagang pag-asang makontak sya…

Palakad lakad, nag-babaka sakaling makita ko sya sa loob ng Trinoma… nag-iisip ng ibang paraan… hanggang sa kakalad ko napunta ko sa food court… may nakita akong isang babae na kumakain…. Napahinto ako at nag-isip na kun pede makiusap ako sa babae na hiramin ang cellphone nya at isasalpak ko lang simcard ko… aba ayaw pumayag!!! Mukhang nde sya naniniwala sa sinasabi ko at mukhang akala nya eh mandurugas akong tao… hmmmpp ok fine kun ayaw mo edi wag… lapit ako don sa guard at nagtanung din ako kun pde makihiram ng cellphone at nag explain pa ko para nde naman ako pag-isipan ng masama… ngeek walang cellphone si manong guard at bawal daw cellphone habang nakaduty sila… balik ako sa food court at may nakita akong mag syota… kakapalan ko na mukha ko ule… nag explain ako at nanghiram ng cellphone at wakas pumayag sila… sinalpak ko ang sim ko sa cellphone nila… anak ng santakidiburibot!!! Nde naka save sa simcard ko ang number nya!!! nasa phone memory ko!!! Grrr…Hay… anu na gagawin ko?? Umupo muna ko at sinubukan kong kalikutin ang cellphone ko…baka sakaling gumana.. hinampas ko na sya sa palad ko baka may konting piyesa lang na nausog… hay wala pa din… tinitigan ko sya… aba nagvibrate!!! Nde ko alam kun text ba un o tawag… aba mahaba-habang pag-vivibrate ito ha!!! Malamang tawag!!! Edi sinagot ko… haayyy salamat… buti at nag kausap rin kami… so ayun nagkita na rin kami sa wakas, kumain at nag chikkahan kami hanggang 7 pm.

Bago ako umuwi dumaan ako sa starmall kila kuya para ipagawa ang cellphone ko… sabi ko, gumagana sya pero wala akong makita sa screen. Binuksan nya ang cellphone ko at ni-diagnose… meron syang nakita sa isang maliit na piyesa na may puti-puti… sabi nya sken “ayan kita mo yan?? Nde gumana LCD ng cellphone mo dahil dyan… alam mo ba kun anu yan?? Pawis ata yan eh..” Nyhahaha putek na yan!!!! Naalala ko sa MRT nung dukutin ko sya sa maselang bahagi ng katawan ko na medyo mamasa-masa pa sya… nyhahaha kase namen… dahil pla sa pawis!!! sang damak-damak ang inabot ko na problema ng dahil lang sa pawis!!!

Wednesday, October 22, 2008

Usapang ama



Isang umaga sa isang hapag kainan, masayang sabay sabay kumain ang ina, ama at ang anak. Kwentuhan… kwentuhan…kwentuhan… hanggang sa mapunta ang usapan sa:

Ina: anak, buti naman nde na mainit ang ulo ng tatay mo ngayon.
Anak: uu nga eh, lam mo ama dapat binabawas -bawasan mo yang pagiging mainitin ng ulo mo eh.
Ina: uu nga anak eh, madali talagang mainit ang ulo ng ama mo eh
Anak: (habang sumusubo ng kanin at sausage) Naalala ko nga dati noong maliliit pa lang kami, maliit na bagay lang nag iinit na agad ulo mo… pinapalo mo na kami agad!
Ama: Aba pasalamat nga kyo dahil kun nde ko kayo dinisiplina ng mabuti eh nde kayo magiging ganyan ngayon
Anak: oo nga andon na kami sa disiplina.. pero mali un paraan mo ng pagdidisiplina mo samin.
Ama: (habang naghihimay ng pritong isda) asus anung mali don?
Anak: konting bagay lang pinapalo mo na kami ng sinturon, pagkakamali ng isang anak, lahat damay na! naalala ko pa nga dati pinapaluhod mo pa kami sa monggo o kaya asin tapos meron pang libro na nakapatong sa dalawang kamay namin. Kaya nun bata ako kapag naririnig kong nagagalit kana eh diretso nako nagpupunta ng banyo at maglolock ng pinto… one time pa nga, dali dali akong pumanik sa hagdan at nag lock ng pinto ng kwarto para nde mo lang ako masuntok at mapalo ng sinturon eh
Ina: (habang hinahalo ang timplang kape) oo nga ama naalala ko yung mga yun, kahit nga ako sa sobrang lakas ng suntok mo eh tumilapon pako sa ref naten eh

Nagtawanan ang lahat sa pag kakawento ng ina. Sa ganitong pagkakataon parang ok lang balikan ang masalimuot na nakaraan dahil alam ng lahat na tapos na iyon.

Anak: Alam mo ama, para saken mali yun ganung paraan mo ng pagdidisplina samin.. alam mo kung baket??
Ama: cge nga baket?
Anak: Unang una, nagkaroon kami ng takot syo… bata pa lang kami nun at may takot na kami syo. Pangalawa, ang dami naming bagay na nililihim syo, dahil pag nalaman mo, alam namin na magagalit ka. Pangatlo, bilang anak syempre gusto naming maging open sa mga magulang para makapag bigay kyo ng payo sa amin, pero dahil sa takot namin syo, lahat ng problema namin ay isina-sarili na lang namin. Pang apat, oo inaamin ko nung bata pa ako nag karoon ako ng sama ng loob sayo, pero ngayon wala na.
Ama: ahh may sama ka pala ng loob saken ha? (pabirong sabi ng ama habang kinukurot kurot at kinikiliti ang anak)
Ina: o ayan ngayon alam mo na ang mali mo… at yan ang naging resulta sa mga anak mo… ang isa pang mali syo eh nde mo matanggap na mali ka. Lagi ka na lang tama. Hehehe
Anak: Ni nde mo nga alam na nag ka boyfriend ako eh. Nung debut ko, lahat ng bisita, lahat ng kamag-anak pati mga katulong naten alam kun sino yun bf ko don.. eh ikaw lang ang nde nakakaalam. Nyhahahaha
Ama: Ah ganun ha? Ikaw naman Ina kinukunsinti mo pa ang anak mo… eh kun nabuntis agad yan?
Anak: Yun nga eh, pasalamat ka dahil nde ako ganung klaseng anak! Yun iba dyan the more na higpitan mo sila is the more na nagpipiglas sila at nagrerevenge pa! Pasalamat ka at may maganda at mabait kang anak! (pabulong at pabirong sabi ng anak)……..

**Nitong buong linggo ko, naging highlight ata ang buhay ko sa AMA. Nung isang gabi lang may naka chat ako at ang pinag usapan namin ay tungkol sa isang ama din. Hanga ako sa kanya! Yun lang masasabi ko sa kanya. Pero nung may sinabi sya sken na “Kaya ikaw, kyo, mahalin nyo father nyo lalo”, parang natigilan ako ng ilang sandali at nag isip. Kasi nung bata pa ko inaamin ko nag karoon talaga ako ng sama ng loob sa father ko! Dumating pa nga ko sa point na, sabi ko sa sarili ko na sana iba na lang ang naging ama ko. Alam ko mali ang ganung pag iisip pero dahil sa panahong yon masama talaga loob ko sa kanya.

**Naalala ko din dati laking tuwa ko nang ako’y magccollege na dahil mag dodorm na ko at ma-leless na ang panahon na makakasama ko sya (every Saturday at Sunday lang akong nasa bahay).

**Umabot din ako sa point na ilang taon ko syang pinagdasal para lang magbago na sya. At sa awa ng diyos after nung pagka graduate ko ng college don ko napansin na medyo nag bago na sya. Dahil nung mga panahong yon, don ata sya natauhan sa sinabi ng kuya ko na “Alam mo masaya na sana tong pamilyang to eh…kaya lang ng dahil syo……...” . Nag aaway yan sila ng papa ko at ng kuya ko ng marinig naming lumabas yan sa bibig ng kuya ko. Mahabang panahon bago kami imikin ng papa ko at parang simula nun don sya nagbago… siguro may narealize sya don sa sinabi ng kuya ko…. Kaya laking pasasalamat talaga naming pamilya at medyo nag bago na sya. (Maraming salamat talaga Lord!)

**Haayyy. At kaninang umaga super na badtrip na naman ako sa kanya… Simula nun nagbago na sya, ngayon lang ako ule nabadtrip sa kanya. Parang gusto kong tumakbo, umiyak, lisanan ang lugar, kumawala, sumigaw at kung anu anu pa!
Diyos ko bigyan nyo po ko ng mahabang pagpapasensya, unawa, at pagmamahal.


**Ganun pa man at sa kabila ng lahat “MAHAL NA MAHAL KO PARIN SYA”